Blythe and I

         เคยไม๊ ที่เราเป็นผู้หญิงก็จริง แต่ไม่เคยคิดที่จะเล่นตุ๊กตา เลย  คงมีหลายคนบ้างที่เป็นอย่างเราเน๊อะ และของขวัญที่ได้รับจากป๊ะป๊า ม๊าม๋าก็มักจะเป็น ของเล่นแบผู้ชาย เพราะพี่ชายจะได้เล่นด้วยกัน คงประหยัดดี อิอิ (เล่นทั้งปืนอัดลม จักรยานแพนเธอร์ รถบังคับ แต่แปลกของเล่นแบบนั้น เด็กผู้หญิงก็เล่นได้นะ มันก็สนุกดี และได้เข้าพวก กับแก็งพี่ๆ พี่ชาย ได้แบบ เนียนๆๆ โรเลอร์เบรต นี่ ของชอบหวาดๆเสียว แต่มันช่างไม่เหมาะกับน้องคนงามอย่างเราเลย... อิอิ ตุ๊กตาผ้าตัวเล็กเคยมีคนซื้อให้บ้าง แต่ก็ไม่เคยเอามาเล่นด้วยเลย เหตุผล คือ มันต้องนั่งเล่นคนเดียวไม่มีเพื่อนๆ บาร์บี้ที่ว่าฮิตๆสมัยนั้นก็แพง ที่บ้านไม่ตรังค์ซื้อให้หรอก และเราก็ไม่เคยร้องขอ หรอก แฮ่ะๆๆ แต่ก็อยากได้แบบลึกๆอยู่เหมือนกัน นะ 

      และนั่นคือวัยเด็กที่ผ่านล่วงเลยไปกว่า 25 ปีแล้ว แต่ทำไม ตอนนี้ เราถึงกลับ มาหลงรักน้องบลายธ์ Blythe อย่างหัวปักหัวปรำ ทั้งๆที่รู้ว่านั่นมันของเล่นไฮโซ ชัดๆๆ นี่น่า ตกหลุม บริโภคนิยมอย่างจัง ครับพี่น้อง เริ่มถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว เพราะตอนนี้เพิ่งเดือนเดียว มีน้องไปแล้ว 2 ตัว น่านๆๆๆ ทำไง ทำไง ทำไงดี ชอบแบบที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่เคยหยิบตุ๊กตา หญิ่งหญิง ขึ้นมาเล่น นี่น่า งง ชอบและรักน้องบลายธ์ อย่างที่ไม่เคยมีความรู้สึกคลั่งไคล้ให้กับอะไร มาก่อน Blythe คือ เจ้าแรก ที่มาร่อนในหัว จินตนาการ และความคิดเราแวบๆบ่อยๆ บ่อยครั้งที่เข้า เว็บไปค้น หารูปน้องมานั่งดู เรากับ She born to be a super star ยังไม่เคยบ้าดาราขนาดนี้มาก่อน เลย เหอะๆ ตั๋วคอนเสริ์ต ที่ว่าชอบปาล์มมี่ตอนนั้น ยังไม่เคยเสีย ดีแค่ซื้อซีดี ไม่เถื่อน เท่านั้นเอง หุหุ

      นั่นหมายความว่า น้องบลายธ์ นี่แหล่ะ ผู้เข้ามาครอบครองพื้นที่ในใจเรา อิอิ (I become to be her fans!!) ตายๆๆ

เกิดมา เพิ่งเคย มีความรู้สึกแบบนี้ ทั้งๆที่มีสติ แต่ไม่อาจหักหามใจ ทำไงได้หลงรักน้องไปแย้ว นี่น่า.......